ေဒါင္းတမန္

မၾကီးသဒၵါရဲ့ကဗ်ာေလးပါ

အေတာင္မေညာင္း..သတၱိေကာင္း..အနိူင္ခြပ္မဲ ့ေဒါင္း။။ျပည္သာရင္. က ျပမဲ့ေဒါင္းျပည္နာရင္.. ခ် ၾကမဲ့ေဒါင္းမင္းရဲ့ မ်က္ေစာင္း..အေၾကာင္းသံုးပါးမေရြး..ဒို ့ေတြမွာလည္း နီရဲတဲ့ ေသြး။နိူင္တဲ့အထိ..အေသခံခြပ္မယ္။ ညြတ္ကြင္းေတာ့ မ၀င္..အသက္ဘဲ စြန္ ့လြတ္လိုက္ခ်င္ခြပ္ေဒါင္းဆိုတာ..ေတာ္၀င္သံမဏိဌက္ေၾကာက္ရြံစြာ..ဘယ္ခါ ေသြးမပ်က္။သစၥာနဲ ့ ေဒါင္း..အသက္စြန္ ့မဲ့ ေဒါင္း.လြတ္လပ္မွဳကို..ကျပ မေတာင္း၊ဒူးေထာက္အညံ့ခံ ျပီး မေတာင္း၊ခြပ္ျပီး ေတာင္းမဲ့ ဇာနည္ေဒါင္း၊ဒို ့ဗမာ့ သမိုင္းေၾကာင္းမွာ။ေဒါင္းေသြးနီ..စည္းရံုးျပီး အုပ္ခ်ဳပ္..တအုပ္စု တည္းေန..ၾကိဳးအားကုပ္အေရာင္ ေျပာင္းေျပာင္း..အေတာင္ေတြ ဘဲ ေစာင္းေစာင္း..ေျခလက္ဘဲ ေညာင္းေညာင္း ေဒါင္းဆိုတာ..ေဒါင္းသာပါခ်ည့္..ခြပ္ေဒါင္းသတၱိရဲရင့္ေၾကာင္းခြပ္ေဒါင္းမ်ားသာ အသိ။စည္းလံုးမွူေတြ အေယာင္မေဆာင္ပုဆိန္ရိုးေဒါင္း ၾကည့္ကာေရွာင္..ဥေဒါင္း စစ္က..ေဒါင္းခ်င္းမခြပ္ၾကႏွင့္..သူမ်ားေနာက္ေက်ာ ဓါးနဲ့မထိုးၾကပါနွင့္။ ရန္ကို ေရွာင္..ဥာဏ္ကိုေဆာင္.အားအင္ကြဲ..အုပ္သင္းကြဲ တေကာင္ခ်င္း မ်ိဳးျပဳတ္ေတာ့မွာ သတိေဆာင္..ရဲဝ့ံ ခ်စ္ၾကည္..စည္းလံုးညီညာေဒါင္းမွန္ ရင္..ေဒါင္းခ်င္းမခြပ္ၾကပါ။မသဒၶါ ( ၇။၉။၂၀၀၈)